Harekete Geç 2. Kısım

(2/3) Yalnızsınız. Sabahın nurlu saatlerinde size yoldaş olacak birini arıyor gözleriniz, ama yok. Yalniz namaz kılıyor, yalnız dua ediyor, yalniz Kurani Kerim okuyorsunuz. Sıcak yatağı terk etmek her zaman kolay olmuyor, biri elinizden tutsun istiyorsunuz. Çevreniz sizi yadırgıyor sonra. Nefsinizle savaş halindeyken bir de onlara kendinizi ifade etmek için uğraşıyorsunuz. Bir değişim surecindeyseniz yakinlarinizin bunu yanlis yorumlamamasi icin cabaliyorsunuz. Bir yanlışınız olsa suç sizde degil dininizde oluyor. Kendinizi egitmek, yetistirmek istiyorsunuz ancak hangi kitaplara hangi kisilere guveneceginizi bilemiyorsunuz. Sonra ilim meclislerine katiliyorsunuz ama kimi yemek partilerine dönüşmüş oluyor kiminde hocanin duruşu ya da davranislari ya da bahsettikleri sizi itiyor. Medyada İslamofobi yayan bir suru kotu haberle karsilasiyorsunuz. Mazlumlarin yasadiklari konusunda eli kolu baglisiniz. Ne yapabileceginiz konusunda fikriniz yok. İcinizdeki deniz sizi bogarken dis dunyada okyanusta yasam mucadelesi veriyorsunuz. Tesetturunuzu yaşamak kimi zaman imtihana dönüşüyor. Etrafinizda size model olabilecek birini ariyor gozleriniz: yok, elinizden tutup sizi goturecek kardesler istiyorsunuz: yok
Bazen camiide gozleriniz cemaati tarıyor ama sanki kimse siz gibi arayan gozlerle bakmiyor etrafa. Yaninizda yapilan bir yanlisi duzeltmeye tesebbus edemiyorsunuz, birisine dogruyu anlatmaktan cekiniyorsunuz. Giderek kendinizi soyutlar bir hal aliyorsunuz. Aslinda yapmaniz gereken seyleri biliyorsunuz ama yalniz olmuyor işte diye dusunuyorsunuz. Paraniz yetmiyor istediğiniz kitaplara. Gidip konusmak istediğiniz insanlar uzakta. 21. Yuzyilin yalniz insanlari arasina yaziyorsunuz isminizi.
Peki bunlar pes etmeniz icin gercekten yeterli sebepler mi? Gercekten yalniz misiniz?

Bir cevap yazın